فصل عشق

گفتم:کجا؟                                                       

گفت:رو قلبت.

گفتم:مگه ميتوني؟

گفت:سخت نيست آسونه

گفتم:باشه بنويس تا هميشه به يادگار بمونه

يه خنجر برداشت...

گفتم: اين چيه؟

گفت:سيسسس..... ساکت شدم

گفتم:بنويس ديگه چرا معطلي.

خنجر رو برداشت و با تيزي خنجر نوشت:  دوستت دارم ديوونه

اون رفته ,خيلي وقته ,کجا؟ نميدونم.

اما هنوز زخم خنجرش يادگاري رو قلبم مونده

بازوانت را به مستی حلقه کن بر گردنم

                         تا  بلرزد  زیر   بازوان   سیمینت   تنم

چهره زیبای خود را از رخ من وا مگیر

                         جز به آغوش چمن یا دامن من جا مگیر

راز  عشق خویش را آهسته خوان در گوش من

                         جستجو کن عشق را در گرمیه آغوش من....

نياز ديدن تو

همچون آتشي سوزان به جانم شعله كشيده

باران اشكهايم ، با تمام وفور....

در برابر آتش عشق قطره‌اي ناچيز است

تنها مرهم قلب سوزانم

نگاه دوباره‌ي توست

اي كاش

در طلوع دوباره‌ي چشمانت

ساعت فرسوده‌ي زمان از حركت بازايستد

تا بتوانم در آسمان نگاهت

پرگشايم تا بي نهايت، تا هميشه.......

خانه خراب تو شدم ... به سوی من روانه شو

                         سجده به عشقت میزنم...منجی جاودانه شو

ای کوه پر غرور من...سنگ صبور تو منم

                          ای لحظه ساز عاشقی...عاشق با تو بودنم

روشنترین ستاره ام...میخواهمت میخواهمت

                        تو ماندگاری در دلم...میدانمت میدانمت

ای همه وجود من...نبود تو....نبود من